ภิกขุ ๔๐๐ รูป : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 69 / 231

ประโยค - ตลอดสิบปีกว่าที่ภักดำพระภิกษา- หวาวรรณ ตอน 2 - หน้าที่ 227 [๕๕๕] วัดสูปนิกยมินธร วรรณะ วิจฉนฉในเรื่องวัดสูปนิกยมินธร พึงทราบดังนี้ :- ว่าพ อุปโยคโต ได้แก่ ยังไม่ได้รับอนุญาต หรือว่ายัง มิได้ท

บทความนี้นำเสนอข้อมูลเกี่ยวกับวัดสูปนิกยมินธร โดยเน้นเรื่องความสำคัญของการจัดพรรษาและวัฒนธรรมที่เกี่ยวข้อง โดยเฉพาะในเดือนอาสาฬหบูชา ซึ่งนักเรียนสามารถเรียนรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับรายละเอียดของพิธีกรรมแล

ประโยค - ตยสงั คมัง ปสาทิกา จักกากระวังวัน มหาวรรค ตอน 2 - หน้าที่ 344 หนึ่ง ๆ ซึ่งมีราคาผลและสลิมกษะปนะ ฯ พอทั่วกัน อย่างนั้น นั่นเป็น การดี ถ้าไม่พอ ผืนใด ดีราคาเก้าหรือแปลกกษะปนะ ผืนนี้ ควบกับผืนอ

บทความนี้อธิบายถึงวิธีการแจกส่วนของภิกขุและสามเณรในพระพุทธศาสนา โดยมีหลักการแบ่งส่วนอย่างเป็นธรรมและการรับผิดชอบทางด้านกิจกรรมที่เหมาะสมของสามเณร นอกจากนี้ยังมีการพูดถึงคุณค่าของการแจกส่วนอย่างถูกต้อง

ประโยค - ตลอดสัมภาษณ์กัศติการ ถอดความวิสัย มหาวรรค ตอน ๒ - หน้าที่ 392 พระภาวนรอนุญานิสสสารานุด้วยองค์นั้นอย่างนี้ว่า "ภิกขุ ทั้งหลาย สงฆ์จำนวนอยู่พึงบังซิยธรรมแกลักภิกษามพวก คือ เป็น ผู้ทำความบาปหลา

ในบทความนี้มีการกล่าวถึงแนวทางและความสำคัญของโอวาสนาในพระพุทธศาสนา โดยเฉพาะในบริบทของการอุปสมบทและบทบาทของสงฆ์ที่เข้ามาในธรรม ecclesiastical. พระภาวนารอนุญานิสสสารานุ ได้กล่าวถึงการทำความบาปของสมาชิกใ

ประโยค - ตอนต้นมันปะสักกุ อรรถภาพวีนีย มหาวรรค ตอน 2 - หน้าที่ 404 หลายท่ว ตุ อุปปัตติ ภิกขุ โอฬารวา มีความว่า พาอิกษุผูถูกวัดรั้นไปออกสิกา ให้แสดงอาบัติตแล้ว เรียกเข้าหุม ด้วยกรรมวา. ลองบทว่า ตูวา อุ

เนื้อหานี้กล่าวถึงการดำเนินการตามหลักอรรถภาพวีนีย ซึ่งเชื่อมโยงกับการแสดงอาบัติและหลักการของการปฏิบัติตามศีลในพระศาสนา ข้อความนี้เน้นถึงความสำคัญของการรักษาศีลและการวินิจฉัยในบริบททางศาสนา โดยมีการอธิ

ประโยคอานิสงส์ของพระฉันนะนี้ มีวัตร ๔๙ ข้อ บรรดาวัดเงินนั้น ข้อว่า น อนุทธเสฏฐโฑ ได้แก่ ไม่พึง โทษภัยอื่น ข้อว่า น ภิกขุ ภิกษุณี ได้แก่ ไม่พึงภูมิอันกับภิกขุอื่น ให้แตกกัน ข้อว่า น คิริสิโข ได้แก่ ไม่

เนื้อหาเกี่ยวกับประโยคอานิสงส์ของพระฉันนะที่มีวัตร ๔๙ ข้อ โดยเน้นข้อที่สำคัญเกี่ยวกับการปฏิบัติที่ไม่พึงทำและคุณค่าของการปฏิบัติตามวินัย ซึ่งจะส่งผลดีต่อผู้ปฏิบัติ ในการสร้างสรรค์บุญกุศลและลดโทษภัยที่

ปะโยค - อุตตมะ สาทิคา องค์พระวินัย อุตวรรค วรณา - หน้าที่ 420 สองบทว่า ปกตุตานน์ ภิกขุ(sic) ได้แก่ ภิกขุปกติที่เหลือ โดยที่สูงมักผู้อธิษฐานฌานเป็นต้น เว้นปรารภิกขุ ผู้ไม่กล่าวเสีย. สองบทว่า อภิวกานน

เนื้อหาเกี่ยวกับพระวินัยที่กล่าวถึงการปฏิบัติของภิกขุในหลายบท รวมถึงการเคารพ การจัดอาสนะ และข้อวินัยต่าง ๆ ที่เป็นหลักฐานในการศึกษาทางพระธรรม เช่น การจัดที่นอนและการล้างเท้า ยังนำเสนอแนวทางในการถ่ายทอ

ประโยค - จุดbestosสันดานกาสักกา อรรถกถาพระวินาย อุตวรร วรนา - หน้าที่ 426 พูดคะท่าน," คือไม่พึงโจษด้วยวัตถุหรืออายัฏิ ไม่พึงให้ภาษผู้อื่นให้ การด้วยคำว่า "นี้เป็นโทษของท่านหรือ ?" บทว่า น ภิกขุ ภูมิโ

เนื้อหาเกี่ยวกับคำสั่งสอนในพระวินัยเกี่ยวกับการไม่พึงทะเลาะกันในหมู่สงฆ์ รวมถึงการควรจัดที่นั่งและที่นอน การแบ่งปันทรัพย์สินชนิดต่างๆ ในอย่างเหมาะสมและมีความหมาย โดยชี้ให้เห็นถึงหลีกเลี่ยงการสร้างความ

ประโยค - จุดตลับมณีดา อุปฺมนานามญฺ สงฆ์พึงแต่งกรรมวาจาให้เหมาะ ให้มาตในบทที่ได้และ มีได้บังปวง และพึงแต่งกรรมวาจาให้เหมาะสมเน่นนั้น และ กระทำพานแก้กุไม่ผู้ประพฤติกรรมินัตแล้ว แต่พานในบทนี้ พระผู้พระภา

บทความนี้กล่าวถึงการแต่งกรรมวาจาในพระพุทธศาสนา เพื่อให้เหมาะสมกับบทที่ได้กล่าวถึง โดยเฉพาะในเรื่องสุขัณฑปริวาสและสมโภนปริวาส ซึ่งมีความสำคัญในกระบวนการฝึกฝนทางจิตใจและวินัยของพระภิกษุในพุทธศาสนา รวมถึ

ประโยค- จุดตัดสนับป่า สักกา อรรถกถา พระวันวิ อุจรรา วรรณา - หน้าที่ 497 หมาผ้าป่าวารขนสัตว์เอาชนใกล้บางอน. เป็นทุกข์ภูมินกผู้ทรงอย่างนั้น. [๓๓๓] จะหมอเอาถนใกล้บางใน ควรอยู่. สมณก็ปลก ได้กล่าวไว้แ

เนื้อหานี้กล่าวถึงความยุ่งเหยิงและการตีความบทพระธรรมที่สำคัญในพระพุทธศาสนา โดยมีการพูดถึงเงื่อนไขของการเกิดทุกข์และรายละเอียดเกี่ยวกับการอธิบายที่สำคัญต่างๆ เช่น การใช้คำว่า 'ภิกขุ' และการทบทวนอันตราย

ประโยค - จุดตลอดนับปาลากา อรรถถ์พระวินัย อุตรวรรค วรรคา - หน้าที่ 637 ไดอิจิ " ชื่ออาบิติ อาบิตี ๕ กอง ชื่ออาบิติมา อาบิตี ๒ กองชื่อว่าวาบิตหนิก อาบิตี ๖ กอง ชื่อว่าวามีส่วนเหลือ กอง อาบิตีปราจักกองเด

บทความนี้กล่าวถึงการแบ่งประเภทอาบิติในพระพุทธศาสนา รวมถึงการติดตามวินัยต่างๆ ที่สัมพันธ์กับการปฏิบัติของภิกขุ โดยเฉพาะเรื่องที่มีความสำคัญในการแสดงธรรมให้ถูกต้องและเหมาะสมกับกาลเวลา ข้อความที่อธิบายเก

ประโยค - จุดสุดสมดุลปลาสากา อรรถถกพระวันชัย อุดวรร วรรณา - หน้าที่ 660 ด้วยอำนาจแห่งพระสวกากามี จักตั้งอยู่สืบพันปี ด้วยอำนาจพระ โสตถิน รวมความว่า พระปฏิวัติสถธรรมจัดตั้งอยู่ตลอดพันปี ด้วยประการะนี้.

เนื้อหาเกี่ยวกับการปฏิวัติธรรมในพระพุทธศาสนาและกระบวนการของอุปสัมปทา โดยมีพระนางโคดมีและพระมหาปชาบดีเป็นตัวอย่างสำคัญ การเน้นความสำคัญของการปฏิวัติและการปฏิบัติที่ถูกต้องจะส่งผลต่อการตั้งอยู่ของธรรมะต

ประโยค - ปัญจมสมุนไพรปลากาก อรรถกถาพระวินาย ปริวรร วัดอนนา - หน้าที่ 726 [ว่าด้วยปฐมปฐมภิกขสมุนไพร] บัดนี้ ท่านกล่าวว่า เมถุน สุกฐัสสโภ เป็นต้น เพื่อ แสดงสมุนไพรเหล่านี้ บรรดานี้เหล่านี้ว่า เมถุน น

เนื้อหาเกี่ยวกับสมุนไพรในพระวินัยที่กล่าวถึงการจัดกลุ่ม เช่น เมถุน สุกฐัสสโภ สมุนไพรใหญ่ และการใช้งานในชีวิตประจำวันอย่างเหมาะสม โดยเน้นที่การแบ่งแยกประเภทสมุนไพรต่างๆ โดยอิงจากหลักการทางพระพุทธศาสนา

ประโยค - ปัญญามีตปลากifar อรรถถาคพระวันซิ ปริวาร วันฉนา - หน้าที่ 970 สิามาของผู้อื่นด้วย สิามาของตน บทว่ อญาโณฏตรติ ได้แก่ สมมติทับสิามาของผู้อื่น ด้วย สิามาของตน [๒๑] ในการสมมติสิามนั้น ความคาบเกี่

บทความนี้นำเสนอถึงการวินิจฉัยกรรมตามหลักธรรมของพระพุทธศาสนา โดยให้ความสำคัญในเรื่องสิามาการส่งต่อและอาการ ๑๑ ที่ส่งผลต่อกรรมที่อาจวิบัติ นอกจากนี้ยังกล่าวถึงลักษณะของภิกขุที่มีการขาดธรรมและความเป็นประ

ประโยค - มงคลกุลที่ปนี้ (ดูได้ ภาคโค) - หน้าที่ 15 ทินุน มหาผลตรณูติ ๆ ตโต สามธรสุ๔ ๆ ตโต อุปสมปนุน- มงคลกุลจุษสุ ๆ ตโต วัตสมปนุนสุ ๆ ตโต อทธิวิสสุสุสุ ทินุนานิ มหาผลตร ๆ สามถณสิที่ณู อดตรตรตรตรสุสุ

เนื้อหานี้สำรวจแนวคิดเกี่ยวกับมงคลกุลซึ่งถือว่าเป็นสิ่งสำคัญในพุทธศาสนา โดยชี้ให้เห็นถึงความสัมพันธ์ระหว่างมงคลกุลกับความสุขและความสำเร็จในชีวิต มีการอธิบายถึงผลงานและผลกระทบของมงคลกุล รวมถึงการทำความ

ประโยคย่อหน้าในภาพเป็นภาษาไทยและมีข้อความดังนี้: "ประโยค๕- มงคลคุณภาพนี้ (ดูดโท ภาโก) - หน้าที่ 237 เป็น มานาน สุดติ ปริเยศสุผัมดี อวิจิวา ธิกา ทีสุด วา เทวภูวนา วา อาหารวา ปามูลา วา ชีวิต ยงกิฐินา

เนื้อหานี้กล่าวถึงมงคลคุณภาพที่มีประโยชน์ต่อการปฏิบัติธรรมและการดำเนินชีวิต โดยเน้นถึงความสัมพันธ์ระหว่างบุคคลและประสบการณ์การเรียนรู้ทางธรรม คุณภาพของชีวิตจะดีขึ้นเมื่อเรามีมงคลและการเข้าใจในพระธรรม

ประโยค๕-มงคลคุณที่ปีนี้ (พุธโท ภาค๓) - หน้าที่ 318 ชุมา สชุมมาส ชุมสาย อนุครธนาย ล้วดาวคุณ ๙ กดเม ปญฺญ ฯ อิฐ ภิกขเว ภิกขุ น สกจาจิ มม์ สุขมนติ น สกจาจิ ชมฺปา ปรําปณํเนติ น สกจาจิ ชมฺปา ธาราเนติ น สก

เนื้อหาเกี่ยวกับมงคลและคุณค่าของปัญญาในชีวิต โดยมีการนำเสนอข้อความที่เกี่ยวข้องกับการเสริมสร้างความรู้และการพัฒนาจิตใจอย่างมีสติ ให้ความสำคัญกับการเข้าใจอัตลักษณ์ของปัญญาและความสุขที่เกิดจากการศึกษา ท

Here is the extracted text from the image: ประไต่ ๕ - มงกุฎกษัตริย์นี้ (ทุติโย ภาค๕) - หน้าที่ ๓๔๒ มูลปุนฉาสกสถูต ขุฒิวัจฉา อนามาสุดาวณนา ฯ ปิติฬทิโป ปจติถิสิปิยโย ผณิ วามนี อิทธิ ตาวฺฐานนคี อาน ปจติ

ในบทนี้เราจะได้เรียนรู้เกี่ยวกับมงกุฎกษัตริย์ที่มีความสำคัญต่อการใช้ชีวิตในด้านจิตวิญญาณและการปกครอง โดยมีการเปรียบเทียบคุณสมบัติของพระมหากษัตริย์และผลกระทบที่เกิดขึ้นในสังคม รวมถึงการตีความการกระทำแล

ประโยค๖ - มังคลิดกถาเขียนนี้แปล เล่ม ๔ หน้า 66 พระอรรถกถาจารย์ จึงกล่าวว่า กุมมูลฐานสีแสดา คมน์ ดังนี้ เพราะเหตุนี้ พระอรรถกถาจารย์ จึงแสดงว่า "ไม่ควรคิดแก้" อะไร ๆ เพราะอาติวิโรจน์เลย ภิกษุผู้มีสีไม่

บทความนี้กล่าวถึงการแปลจากมังคลิดกถาที่เขียนโดยพระอรรถกถาจารย์ เกี่ยวกับแนวทางการเข้าใจการปฏิบัติของภิกษุที่มีสีไม่เป็นที่รัก และการแสวงหาความรู้ที่ถูกต้อง อาจมีความเข้าใจที่ผิดพลาดเกี่ยวกับคำศัพท์และ

ประโยค๕ - มงคลคติที่เป็นเปล เล่ม ๕ หน้า 220 ย่อมเป็นอุปกุุปปรวารแล้วในสมัยนั้น ๆ ๆ ย่อมถึงความเจริญเต็มที่. จิตของเธอผู่มภายในสงบแล้ว ผูมความสุข ย่อมตั้งมั่น. ภิกขุ ทั้งหลาย ในสมัญจิต จิตของภิกษุผูมา

เนื้อหาเกี่ยวกับความเจริญในจิตใจของภิกษุเมื่อมีสมาธิแน่วแน่และสุขสงบ ในบริบทของบาลีในสมัปปันสีสูตร ที่ชี้ให้เห็นถึงการอุปกุปรวารหรือการพัฒนาของจิตภิกษุในสมัยต่าง ๆ ที่มุ่งสู่ความเจริญและความเข้าใจในทา

การใช้นิบาทต้นข้อความ ในประโยค ย 3 ปกติการใช้นิบาทต้นข้อความต่างชนิด เช่น ฮ จ ปน ออ อโฐ มีหลักที่แน่นอนตายตัวอยู่แล้ว ไม่จำต้องกล่าวถึงโดยรายละเอียด อีก แต่ที่จะกล่าวต่อไปนี้คือ การใช้นิบาทต้นข้อความ

การใช้นิบาทต้นข้อความไม่มีการตั้งกฎทั่วไป, โดยเฉพาะเมื่อมีการใช้ซ้ำซ้อนกันในประโยคเดียวกัน การใช้นิบาทอย่างนี้ถือว่าผิดความนิยมทางภาษา ตัวอย่างเช่น การใช้คำซ้ำกันในประโยคเดียวกันอาจทำให้ความหมายสับสน